قدرت، فرهنگ و زندگی روزمره

چندی پیش همایشی برگزار شد تحت عنوان مهندسی فرهنگ. به نظر می رسد  گردانندگان چنین همایشی قصد داشتند تا حد امکان در بزرگ و مهم نشان دادن آن سنگ تمام بگذارند که انصافاْ موفق شدند.گذشته از استخدام رسانه  ملی رادیو و تلویزیون، آنها توانستند تمام فضای شهری را عرصه نمایش خیره کننده این همایش سازند. در اینجا نمی خواهم راجع به این نکته سخنی بگویم که تا چه میزان همایش مذکور در حد استانداردهای معتبر برگزار شد، بلکه به چند نکته درباب چگونگی توجهات سیاستگذاران ما به فرهنگ اشاره می کنم.