این گستردگی گاه پاشنه آشیل مطالعات فرهنگی است. در واقع پرداختن به همه چیز، در پاره ای اوقات معادل عدم پرداختن به چیزی تلقی می شود. شاید این یکی از مهمترین نقدها به مطالعات فرهنگی است. اما این گستردگی موضوعی در پاره ای اوقات مدافعانی دارد. ریچارد جانسون، مدیر مرکز مطالعات فرهنگی معاصر در میانه دهه 1980، از جمله طرفداران محسوب می شود. به اعتقاد وی، پیچیدگی و گستردگی موضوعی یا همان سیالیت مطالعات فرهنگی نشان از پیچیدگی مقوله فرهنگ دارد. مطالعات فرهنگی مفهوم دقیقی نیست اما این را نباید مشکل مطالعات فرهنگی تلقی کرد چون دقیق سازی این مفهوم به معنای حذف پیچیدگی های این مفهوم و لذا کاهش توانمندی های مطالعات فرهنگی برای مطالعه قلمروهای متفاوت زندگی روزمره و لذ ا عدم حضور در این عرصه هاست (اینگلیس، 2007: 104). این ایده به شکلی دیگر در نزد پل ویلیس (2000) هم دیده می شود به این معنا که واقعیت اطراف ما امروزه به نحو فزاینده ای پیچیده است و لذا مطالعات فرهنگی چاره ای ندارد که عناصر نامتجانسی را در کنار یکدیگر قرار داده و آنها را مطالعه کند (به نقل از اینگلیس 2007). دلالت این بحث برای مطالعات فرهنگی به منزله نظریه ای انتقادی آن است که مطالعات فرهنگی فضاهای گسترده تری را برای بررسی در اختیار می نهد. این گستردگی حوزه های تحقیق در قیاس با سنت های انتقادی قبلی شگفت انگیز است. معمولاً به واسطه این گستردگی است که ما میان نظریه های فرهنگ توده، نظریه انتقادی از نوع مکتب فرانکفورت از یک طرف و مطالعات فرهنگی از سوی دیگر فرق می گذاریم. همان طوری که می دانیم مطالعات فرهنگی تلقی وسیع تری از فرهنگ دارد که طی آن مرز میان فرهنگ والا و پست را کنار می نهد و حوزه های جدیدی را وارد مطالعات انتقادی خویش می کند. از آن جمله است مطالعات تامپسون، ویلیامز و هوگارت در بدو پیدایش مطالعات فرهنگی.
گشودگی مطالعات فرهنگی نسبت به ناهمگونی ها، تفاوت ها، ابهام ها و سیالیت همان طوری که گفته شد حاصل نوع نگاه به فرهنگ است. در اینجا فرهنگ محصول یا تابع تنظیمات صرف حوزه اجتماع یا امر اجتماعی تلقی نمی شود. همان طوری که دورینگ (1993) اشاره کرده است، تحقیقات جامعه شناختی درباره فرهنگ متضمن توصیفی عینی از نهادها هستند که آنها را به گونه ای تصور می کنند که به نظام منظم وسیع تری تعلق دارند. در یک چنین نگاهی، پدیده های فرهنگی سرشت واقعی خودشان را که اموری ناهمگن، مبهم و سیال اند از دست می دهند. (به نقل از اینگلیس 2007: 106)